zaświecić się


zaświecić się
Oczy komuś się zaświeciły (do kogoś, do czegoś) zob. oko 37.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • zaświecić się — {{/stl 13}}{{stl 7}}to samo co zaświecić II w zn. 2.: Zapałka zaświeciła się i zgasła. Zaświeciły się latarnie, neony na ulicach. Zaświeciły się okna w czyimś mieszkaniu.{{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}oczy świecą się [zaświeciły… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaświecić — dk VIa, zaświecićcę, zaświecićcisz, zaświecićświeć, zaświecićcił, zaświecićcony rzad. zaświecać ndk I, zaświecićam, zaświecićasz, zaświecićają, zaświecićaj, zaświecićał, zaświecićany 1. «sprawić, żeby coś świeciło, paliło się, włączyć źródło… …   Słownik języka polskiego

  • zaświecić — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}zaświecać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}zaświecić II {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk VIIb {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} skierować na coś,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zabłysnąć — dk Va, zabłysnąćnę, zabłysnąćbłyśniesz, zabłysnąćbłyśnij, zabłysnąćnął, zabłysnąćnęła a. zabłysnąćsła, zabłysnąćnęli, zabłysnąćnąwszy 1. «wydać błysk, błyski, ukazać się jako błysk, zajaśnieć blaskiem» Słońce zabłysło zza chmur. Latarka zabłysła… …   Słownik języka polskiego

  • zabłysnąć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVa a. IVb, zabłysnąćnę, zabłysnąćbłyśnie, zabłysnąćbłyśnij, zabłysnąćnąłem || zabłysnąćsłem, zabłysnąćnął || zabłysnąćbłysł, zabłysnąćnęła || zabłysnąćsła, zabłysnąćnęli || zabłysnąćbłyśli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zapłonąć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk IVa, zapłonąćnę, zapłonąćnie, zapłonąćpłoń, zapłonąćnął, zapłonąćnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zacząć płonąć; rozgorzeć, zapalić się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zapłonęły zapałki.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaświecać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, zaświecaćam, zaświecaća, zaświecaćają, zaświecaćany {{/stl 8}}– zaświecić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, zaświecaćcę, zaświecaćci, zaświecaćświeć, zaświecaćcony {{/stl 8}}{{stl 7}} powodować, że coś świeci, pali… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zapalić — dk VIa, zapalićlę, zapalićlisz, zapalićpal, zapalićlił, zapalićlony zapalać ndk I, zapalićam, zapalićasz, zapalićają, zapalićaj, zapalićał, zapalićany 1. «wzniecić ogień, sprawić, że coś się zajmie płomieniem, zacznie się palić, tlić» Zapalić gaz …   Słownik języka polskiego

  • zapłonąć — dk Vb, zapłonąćnę, zapłonąćniesz, zapłonąćpłoń, zapłonąćnął, zapłonąćnęła, zapłonąćnęli 1. «zacząć się palić płomieniem, rozgorzeć» Zapłonęły ogniska. Ogień zapłonął na kominku. przen. a) «zabarwić się intensywną barwą, zwykle czerwoną» Maki… …   Słownik języka polskiego

  • pozaświecać — dk I, pozaświecaćam, pozaświecaćasz, pozaświecaćają, pozaświecaćaj, pozaświecaćał, pozaświecaćany «zaświecić wiele świec, lamp itp.; pozapalać» Pozaświecać wszystkie lampy w pokoju. Pozaświecać świeczki na choince, w lichtarzach. pozaświecać się… …   Słownik języka polskiego